Aurelia Stanisława z Pisarzewskich Duczymińska

ziemianka, działaczka społeczna i oświatowa
13.09.1847 Bełchatów
Strona główna / Sławne osoby / Aurelia Stanisława z Pisarzewskich Duczymińska

Biografia

Aurelia Stanisława z Pisarzewskich Duczymińska, urodzona 13 września 1847 w Bełchatowie, była polską ziemianką, działaczką społeczną i oświatową.

Była córką Piotra Pawła Pisarzewskiego i Stanisławy z Kiedrowskich herbu Lew. 1 lutego 1887 wyszła za mąż za Ludwika Rajmunda Karola Duczymińskiego (1831–1918), dziedzica Szumska i Krerów, wójta gminy Dzierzgowo. Małżeństwo było bezdzietne. W 1892 dobra Duczymińskich obejmowały 1929 mórg ziemi i 18 budynków, w tym 8 murowanych. W czasie I wojny światowej, w 1915, folwark w Szumsku został prawie całkowicie zniszczony; dworek był częściowo uszkodzony. W 1930 majątek liczył 885 ha.

W majątku Duczymińskich w Szumsku zorganizowano jeden ze składów nielegalnych wydawnictw, które przemycano przez granicę z Prusami Wschodnimi przedrewolucją 1905.

Na początku XX w. Aurelia Duczymińska zorganizowała tajną polską szkołę w Szumsku. Kiedy w 1906 powstało koło powiatowe Polskiej Macierzy Szkolnej w Przasnyszu, została jego przewodniczącą. Pełniła też funkcję przewodniczącej koła w Dzierzgowie. Dzięki staraniom Polskiej Macierzy Szkolnej istniejące wcześniej tajne placówki mogły działać legalnie. W 1907 organizacja została zdelegalizowana. Jednakże Duczymińska nie przerwała działalności oświatowej, m.in. wygłaszała pogadanki, wspierała działalność Domu Ludowego zbudowanego w 1908 w Duczyminie.

W 1916 była organizatorką i opiekunką przytułku założonego w Szumsku z ramienia Powiatowej Rady Opiekuńczej w Przasnyszu. W tym samym roku weszła w skład zarządu Specjalnego Wydziału Ochron przy Powiatowej Radzie Opiekuńczej w Przasnyszu. Kiedy w tym roku reaktywowano Polską Macierz Szkolną w Przasnyszu, Duczymińska została przewodniczącą zarządu okręgowego. Podejmowała inicjatywy patriotyczne.

W 1913 została członkiem komitetu wystawy inwentarza w Przasnyszu. W 1916 należała do komisji organizującej ogólnokrajową kwestę „Ratujcie Dzieci” w gminie Dzierzgowo z ramienia Rady Głównej Opiekuńczej. Była turystką tatrzańską, należącą do grupy pionierów wycieczek zimowych.

Zmarła po 1931. Jeszcze w tym roku procesowała się w Warszawie o majątek.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Organizowała tajną polską szkołę w Szumsku i prowadziła edukację ludową.
Była przewodniczącą koła Polskiej Macierzy Szkolnej w Przasnyszu (1906–1907) oraz koła w Dzierzgowie.
Organizowała i wspierała Dom Ludowy w Duczyminie (1908) oraz opiekowała się przytułkiem w Szumsku (1916).
Uczestniczyła w organizowaniu ogólnokrajowej kwestii „Ratujcie Dzieci” (1916) i działała na rzecz ochrony dzieci.
Pionierka wycieczek zimowych i turystka tatrzańska.

Ciekawostki

Była żoną Ludwika Rajmunda Karola Duczymińskiego (1831–1918), bezdzietna.
Pochowana na Powązkach (kwatera 60, rząd 3, miejsce 8).
Turystka tatrzańska i pionierka zimowych wycieczek.

Udostępnij